قوانین استهلاک

هر یک از اموال دارای استهلاک و عمر مفیدی می باشند، که ما باید استهلاکات متفاوت با روش محاسبه و نرخ استهلاک برای کالا ها و اموال سازمان را تعریف کنیم که بتوان به موقع برای هر یک از اموال یک قانون مشخص را جهت استهلاک محاسبه نمود. هدف استهلاک، سرشکن کردن بهای تمام شده است و نه تعیین ارزش دارایی. قانون مالیات های مستقیم ماده 151 به نحوه محاسبه استهلاک دارایی ها در تشخیص درآمد مشمول مالیات اختصاص دارد و جدول استهلاکات موضوع ماده 151 که در آن نرخ و نحوه محاسبه استهلاک انواع دارایی مرتبط به صنایع مختلف در 39 گروه طبقه بندی شده است.

​

اضافه: با انتخاب این دکمه شما می توانید قوانین استهلاک جدید تعریف نمایید.   
ویرایش : با انتخاب این دکمه شما می توانید قوانین استهلاک را ویرایش نمایید.
حذف : با انتخاب این دکمه شما می توانید قوانین استهلاک را حذف نمایید.

روش محاسبه استهلاک:

نرخ استهلاک می تواند براساس درصد (نزولی) یا براساس سال (مستقیم) محاسبه شود.

اگر روش محاسبه براساس مستقیم باشد عمر مفید براساس سال مشخص می شود و اگر براساس نزولی باشد عمر مفید براساس درصد محاسبه می شود. طبق قانون مالیات‏های مستقیم دو روش نزولی و خط مستقیم از روشهای مختلف استهلاک در قانون مجاز شناخته شده است.

هزینه استهلاک به روش خط مستقیم = (بهای تمام شده دارایی – ارزش اسقاط) / عمر مفید دارایی

هزینه استهلاک به روش نزولی = نرخ استهلاک × ارزش دفتری 

ارزش دفتری دارایی = استهلاک انباشته دارایی-  بهای تمام شده دارایی